தனித்துத் தொலைதல்

என்னிடமிருந்து அவள் 

என்னைத் திருடிக் கொண்டிருக்கிறாள்.

இருந்தும் அனுமதித்திருக்கிறேன்.

தனித்திருப்பது சுமையாய் இருக்கிறது.

தொலைந்துதான் போவோமே.

பாவனைப் பூனை

கால்மேல் கால் போட்டு

அமர்ந்திருந்தான் ஒருவன்

அவனுடைய பாவனைகளைக்

கவனிக்க தொடங்கினேன்.

கண்ணாடிப் பார்வைக்குள்

காகிதத்தை மேய்ந்து கொண்டிருந்தான்.

மோவாயில் கை வைத்திருந்தான்

இன்னொருவன்.

செல்போனைத் தேய்த்துக் கொண்டிருந்தாள்

ஒருத்தி.

கூரிய பார்வையில்

கூட்டத்தினரைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தான்

மற்றொருவன்.

மா மரத்தின் பக்கத்தில் உள்ள

மதிலில் அமர்ந்து

எங்கள் அனைவரின் பாவனைகளையும்

பார்த்துக் கொண்டிருந்தது

ஒரு பூனை.

 

ஊரும் மனிதர்கள்

மரவட்டையாய் ஓடும்

ரயிலுக்குள்

எறும்புகளாய் ஊரும் மனிதர்கள்.

ஒவ்வொரு புகைவண்டி நிலையமும்

எறும்புகளைச் சூல்கொண்ட

புற்றுக்களாய்

நகரத்தின் தெருக்களில்

வாழ்வுத் தேட்டையில் அலைந்து

சூலுக்குள் மறைகின்றன எறும்புகள்

சூலைச் சுற்றியுள்ள பொந்துகளில் சதாநேரமும்

தேனடைக்கான கனவுகளோடு வாழ்ந்து

மரிக்கின்றன எறும்புகள்

 

இளந்துளிர்ப் பிறப்பு.

பழைய பைகளைப் போல் 

சுருங்கிக் கொண்டிருக்கிறது தோல். 

விரிந்திருக்கும் விழிகளில் 

கூம்பு இருளாய்ப் படிகிறது வானம். 

விரல்களின் தொடுகையில் 

முதிர்ந்த செல்கள் 

வெண்துகளாய்ச் சிதறுகின்றன. 

கடவுள் துகளோடு 

கலக்கத் துடிக்கிறது ஆவி. 

பின்னுமொரு பிறவியெடுத்தால் 

பக்கத்துத் தோட்டத்துப் பெரு மரத்தின் 

இளந்துளிராய் விரிய ஆசை

 

உதிர்தல்

கற்களின் மேல் குவியலாய்

உதிர்கின்றன இலைகள்

மேலாக உதிர்ந்த பூவொன்றும்

தன் அஞ்சலியைச் செலுத்துகிறது.