எனது 24 நூல்கள்
எனது இருபத்து நான்கு நூல்கள்
ஞாயிறு, 22 நவம்பர், 2015
சில அனுபவங்கள்.
புதன், 18 நவம்பர், 2015
சத்தங்களற்ற சந்தி :-
எப்போதோ உதிர்ந்துவிடும் என்றாலும்
எப்போதும் உதிர்வதில்லை ஒரு பூ.
மலர மலரச் சிரித்துக் கொண்டே
தனக்கு விருப்பமான அந்தியில்
குலுங்கும் இலைகளசைய
காற்றைப் பிடித்திறங்கி
ஏங்கிக்கிடக்கும் மண்ணை
முத்தமிட்டு எச்சிலாக்குகிறது அது.
சத்தங்களற்ற சந்தியில்
சருகுகள் அசைத்துச் சிரிக்கிறது காற்று.
காட்டுக் கொடிகள் பிரித்து
வெள்ளிப்பாய் விரிக்கிறது நிலவு.
துருவனுக்கு வாசனைக் கரம்நீட்டி
வெளுப்பாகிக்கொண்டிருக்கிறது பூ..
எப்போதும் உதிர்வதில்லை ஒரு பூ.
மலர மலரச் சிரித்துக் கொண்டே
தனக்கு விருப்பமான அந்தியில்
குலுங்கும் இலைகளசைய
காற்றைப் பிடித்திறங்கி
ஏங்கிக்கிடக்கும் மண்ணை
முத்தமிட்டு எச்சிலாக்குகிறது அது.
சத்தங்களற்ற சந்தியில்
சருகுகள் அசைத்துச் சிரிக்கிறது காற்று.
காட்டுக் கொடிகள் பிரித்து
வெள்ளிப்பாய் விரிக்கிறது நிலவு.
துருவனுக்கு வாசனைக் கரம்நீட்டி
வெளுப்பாகிக்கொண்டிருக்கிறது பூ..
செவ்வாய், 17 நவம்பர், 2015
நெஞ்சமெல்லாம் நீயே
நெஞ்சமெல்லாம்
நீயே ஆக்கிரமித்துக் கொண்டதால்
என்னைப் பற்றிச் சிந்திக்க
நேரமே இல்லாமற்போய்விட்டது.
என் உடலில் எலும்புகளின்
இணைப்புகள் அறுந்து துண்டாகி
இரத்தம் கொட்டியபோதுகூட
நான் துன்பப்படவில்லை. சலனப்படவில்லை.
ஏனெனில்
நம் மன இணைப்புப் பலமாக
உறுதியாக இருக்கிறதல்லவா?
உன்னைப்பற்றின நினைப்பில் எனக்கு
என் வலியே ஞாபகம் இல்லாமல்
மறந்துபோய் நினைக்க அவகாசமே
கிடைக்காமற் போய்விட்டது.
ஆனாலும் ஊனமனசு மட்டும்
ஊமையாய் பிடிவாதமாய்
மறுகிப்போய் அழுகின்றது. புலம்புகின்றது.
ஏனெனில் உன் ஆடை ஓரத்தை
ரோஜாமுனை ஒன்று குத்திவிட்டதேமே.
தப்பித்தவறி அது உன்
பாதத்தில் பட்டிருந்தால்
உன் பட்டுப் பாதங்கள்
நொந்திருக்குமே என்ற கவலையால்
என்னால் அமைதியாகத் தூங்க முடியவில்லை.
விழிவாசலில் எந்நேரமும்
உன்னைப் பற்றிய சிந்தனையே
தோரணமாய்த் தொங்கிக் கொண்டிருப்பதால்
இமைக்கதவுகள் இரண்டுங்கெட்டானாய்
விழித்துத் தவிக்கின்றன.
உன்னை மறகக் வேண்டுமென்ற
சிந்தனையையே மறந்து
உன்னை நினைக்கக் கூடாது என்ற
நினைப்பையே நினைத்து நினைத்துத்
தன்னையுமறியாத தீவிரவாதியாகிப் போகின்றேன்
உனக்குக் கஷ்டம் வந்தால்
உன் சுற்றத்தில் உடலில் உள்ள
இரத்தம் மட்டுமே துடிக்கும்
ஆனால் உனக்காக என்னிடத்தில்
என்னுள்ளே ஊடுருவி நிற்கும்
ஆன்மா கதறி ஓலமிடுகின்றதே.. துடிக்கின்றதே.
-- 85 ஆம் வருட டைரி.
-- 85 ஆம் வருட டைரி.
திங்கள், 16 நவம்பர், 2015
நாங்கள் ஜன்னல்கள்
நாங்கள் ஜன்னல்கள்:-
நாங்கள் ஜன்னல்கள்.
எங்களைப் பற்றிக் கொண்ட கொடிகளை
இளைஞர்களே !
நாங்கள் உங்களைப் போலக் கைவிடுவது இல்லை.
மன ஏக்கங்களை மறைத்து அழும்
நிலவு முகங்களைத் தாங்குவதில்
பூரிப்படைகிறோம்.
வரதட்சணை என்ற பாலைவனத்தில்
உங்களை நம்பிப் பற்றிக் கொண்ட கொடிக்கரங்களை
மணலை உதறுவது போல நீங்கள்
எளிதில் உதறலாம்.
எங்களை
முள்ளில்லாக் கொம்புகளாகிய எங்களைப்
பற்றிக் கொண்ட கொடி உடல்களை
முள்ளில்லாக் கொம்புகளாகிய எங்களைப்
பற்றிக் கொண்ட கொடி உடல்களை
நாங்கள் வாட விடுவதில்லை.
என் வீட்டுக் கதவுகள் போலே
அவள் இதயத்தின் வாயிற்கதவுகள்
எந்நேரமும் உனக்காக திறந்தபடிதான் இருக்கின்றது.
ஒவ்வொரு முறையும் நீ
அவளை அடைகின்றாய்.
இதயக்கதவைத் தட்டுகின்றாய்
ஆசை வார்த்தைகளைக் கூறி. !
இறுகிவிட்ட அவளிதயம்
இளகிவரும் நேரத்தில்
இதயமில்லாமல்
இடத்தைக் காலிபண்ணி விடுகின்றாய்.
மீண்டும் மீண்டும் ஏன்
கானலாகி விடுகின்றாய். ?
ஏன் இந்தக் கானல் அழைப்பு ?
என் மேனி முழுவதும் சிவப்பாகி விட்டது.
உப்புக் கரிப்பதால் கறுப்பாகி விட்டேன்.
அவளின் கண்ணீரும் செந்நீருமே
என்னைத் தூய்மைப்படுத்துகின்றன.
அவள் இன்னும் உன்னை எதிர்பார்த்து
நம்பிக் கொண்டு இருக்கிறாள்.
நாங்கள்
ஜன்னல்கள்
எங்களுக்கும் உணர்ச்சிகள் உண்டு.
எங்கள் இரும்பு உள்ளங்களே
இரும்பு உடல்களே
உருகிக் கனியும்போது
நீ.
நீ மட்டும் எப்படி
இப்படி இரும்பைவிடக்
கொடுமையாகிப் போனாய். !
அவள் ஒவ்வொரு முறையும்
மலர்ந்து சுருங்குகிறாள்
உள்ளக் கூட்டுக்குள் ஒடுங்கும்
நத்தையானாள்.
யாரை நம்ப ?
எதை நம்ப ?
வசந்தங்கள் வருடந்தோறும் வருவதுபோல்
இவள் வாழ்வில் இலையுதிர்காலமும்
வருடந்தோறும் தப்பாமல் வருகின்றது.
அவள் நேற்றும் மலர்ந்து வாடினாள்.
இன்றைய புதுப்பூவாகவும் இருந்து வாடிக் கொண்டிருக்கிறாள்
நாளையும் இது தொடருமோ ?
ஏமாற்றங்களே அவளுக்குப் பரிசாக
ஏமாற்றப்படுவது அவளின் வாழ்க்கையாக
ஏமாறுவதே அவளின் தொழிலாக
ஏமாற்றுவதே உனக்கு வேலையாக
இருக்கும்போது இதற்கு மட்டும்
எப்போது விடியல்..?
-- 85 ஆம் வருட டைரி
-- 85 ஆம் வருட டைரி
ஞாயிறு, 15 நவம்பர், 2015
மண்ணில் தெரியும் வானம்
மண்ணில் தெரியும் வானம் :-
வானத்துப் பஞ்சுப் பொதிகளுக்கீடாக
மண்ணும் நேசிக்கிறது குப்பைக் குவியல்களை
மண்ணில் தெரியும் வானம்
மனதில் தணியாத தாகம்.
சந்திரனைச் சேரும் நேரத்துக்காக
யுகக் கணக்காய்த் தவமிருக்கும்
சின்ன நட்சத்திரங்கள்
இப்பூவுலகிலும் உண்டு.
வானுலகத் தேவர்க்கீடாக
மாப்பிள்ளைத் தேவர்கள்
மண்ணின் மைந்தர்கள் உண்டு.
பிரகஸ்பதியின் மனைவி
சந்திரனுடன் கூடி வாழ்ந்ததைப் போலே
கணவனை விட்டுக் கண்டவனுடன் வாழும்
கன்னியரும் இப்பூவுலகிலும் உண்டு.
இந்திர லோகத்தின்
இரம்பை ஊர்வசி ஆட்டத்தைவிட
இந்தப் பூலோகத்தின்
ஜெயமாலினி சிலுக்கு ஆட்டம்
ஈரேழு லோகத்தையும் இழுத்துவிடும்
வரன் வதுவை மனம் செய்யும்
காந்தருவத் திருமணங்கள்
கற்பின் கணலி கண்ணகி பிறந்த
கன்னித்தமிழ் நாட்டிலுமுண்டு.
வானத்துப் பஞ்சுப்பொதிக்கீடாக
மண்ணும் சுமக்கிறது குப்பைக் குவியல்களை.
மண்ணில் தெரியும் வானம்
மனதில் தணியாத தாகம்.
அந்த வானுல மனிதனும் குடித்தான்.
இன்று ”குடிப்பது உடல் நலத்திற்குக்
கேடு செய்யும்” என்று எழுதி ஒட்டிய
சிட்டைகள் கொண்ட புட்டிகளை
வட்டியில் வாங்கி வீட்டைப் பட்டினி போடும்
வெட்டி மனிதனும் இருக்கத்தான் செய்கிறான்.
கிரேதாயுகத்தில்
துரியோதனன் முதலியோரின்
வஞ்சகச் செயல்களால்
எல்லையற்ற துன்பங்களை
அனுபவித்தனர் பாண்டவர்.
அந்தத் துரியோதனை அழிக்க
ஓரு அர்ச்சுனன் பிறப்பெடுத்தான்.
இந்தக் கலியுகத்தில் இருக்கும்
ஆயிரக்கணக்கான துரியோதனர்களை அழிக்க
எத்தனை அர்ச்சுனர்கள் பிறக்க வேண்டுமோ ?
வானத்துப் பஞ்சுப் பொதிகளுக்கீடாக
மன்னும் சுமக்கிறது குப்பைக் குவியல்களை.
மண்ணில் தெரியும் வானம்
மனதில் தணியாத தாகம்.
இது தவிர
வானுலகத்தில் சொர்க்க லோகமும் உண்டு.
அது மண்ணில் கிடையா.
விசுவாமித்திரத் தவத்தைக்
கலைக்கத்தேவை ஒரு மேனகை போல்
மணிகண்டன் பிறக்கத்தேவை
ஒரு மோஹினி ஆட்டம் போல்
மண்ணில் வானம் தெரிவதற்குத் தேவை
உழைப்பு உழைப்பு உழைப்புத்தான்.
உழைப்பிலே ஒரு உற்சாகம்
சிந்தனையில் ஒரு தெளிவு
நடையிலே ஒரு துள்ளல்
உலகம் முழுவது ஒற்றுமையும்
சமாதானமும் நிலைத்து இருந்தால்
மண்ணில் வானம் தெரிய முடியும்.
-- 82 ஆம் வருட டைரி.
இதற்கு குழுசேர்:
இடுகைகள் (Atom)