விளையாட்டுப் பொருள்..

பட்டமாய் சிறகடிப்பாயே
மாட்டிக் கொண்டாயே.
விரும்பிய கைகளில்
விளையாட்டுப் பொருளாய் ..

தொலைதல்..

காணவில்லை..
பதின்பருவங்களில்
தொலைந்த என்னை..

தங்க நிறப்பூ..

விரல்காம்பில் ரோஜாஇதழ் ..
கருமகரந்தக் கண் இனிக்க..
ஒரு தங்க நிறப்பூ.

காதல் கள்..

மிதக்கிறாய் நடப்பதாய்..
நீ குடித்தது கள் இல்லை..
காதல்...:)

நம்வாழ்வில்.. வெள்ளைப் பூக்களடி இவை.. கவிதை.

கிணற்றடியில் குனிந்து
இருட்டறையில் அடைந்து
உள்நடையில் உடைந்து
தூணோரத்தில் ஒடுங்கிப்
போகும்
வெள்ளைப் பூக்களின்
கலங்கிய சிரிப்புக்களின்
எதிரொலிகள் -- இந்தப் பனித்துளிகளோ.?
மழுங்கிய நினைவுமுனைகளின்
நுனிப்புக்களில் சந்தோஷச் சுவைப்புக்கள்.
சிலநேரம் அசைபோடும்.
கைக்காரியம் பரபரக்கும்.
நிரந்தர இருள்களில்
தலையணை நனைப்புக்கள்.
விடியற்குளிரின்
பிரச்சனை வரவேற்புக்கள்.
நித்யம் நடக்கும்
சத்யசோதனைக்குப் பயந்து
மௌனத் தியானிப்புக்கள்.
குருட்டு நம்பிக்கையின்
கடுவழிப் பயணங்கள்.
கண்டதென்னவோ
கடும் பாலைகள்தான்.
உள்ளத்துள் எரிமலையை
விழுங்கிக் கொண்டு இது
எனக்குச் சுடவில்லையேயென
அக்கினிப் பூக்களைக்
குளிர்வித்துப் பரிமாறும்
”வெள்ளைப் பூக்களடி” இவை.

டிஸ்கி:- இந்தக் கவிதை 1.4.84 நம்வாழ்வு வார இதழில் வெளிவந்தது.