நிலவைப் போலவே
தேய்ந்தும்
வளர்ந்தும்
உன்னுள் எண்ணங்கள்.
நீ
அந்த நிலைத்த சூரியனைப்
போல் இரேன்.
இடித்தவுடன்
நொறுங்கும் கண்ணாடியாய் இல்லாமல்
தேயத் தேயத்
தகதகக்கும் தங்கமாய் இரேன்.
தொட்டவுடன்
சுருங்கும் பூவாய் இல்லாமல்
தண்ணியில்லாக் காட்டின்
கள்ளியாய்க் களைக்காமலிரேன்.
-- 82 ஆம் வருட டைரி. :)
