தீந்தேன்..

தேன் முத்தம் கொடு என்றால்
தீ முத்தம் கொடுக்கிறாள்.
தேன் தீ..
தீந்தேன்...

அவனின் அவள்.

ஊருக்குச் சென்றிருக்கலாம்.
கிராமத்துத் திருவிழாவுக்கு,
குழந்தைப் பேறுக்கு,
தாய் வீட்டில் சீராட,
குழந்தைகள் விடுமுறைக்கு,
உறவினர் திருமணத்துக்கு..

குடியும் கும்மாளமுமாகச்
சிரித்துக் கொண்டாடும்
அவனின் அவள்
ஒரு வேளை
மீளமுடியாத் துயிலில்
ஆழ்ந்திருக்கலாம்,
ஒரு கல்லறையில்..
காற்றில் கலந்து இருக்கலாம்
ஒரு பிடி சாம்பலாக..

என்ன செய்கிறோமென விளங்காத
அவன் சிரிப்பின்பின்னே
எங்கு செல்வது எனப் புரியாமல்
ஒளிந்து கிடக்கிறது
அவளுக்கான காதலும்
காமமும் பசலையும்..

பூரண இரவு.

இருள் ததும்புக் காடு
மேகம்வழி கசியும் நிலவு
மின்னி மறையும் மின்மினிகள்..
காதுக்குள் ரீங்காரமிடும் சில்வண்டுகள்
சுவாசக் காற்றோடு கலந்த பவளமல்லி..
இத்தனையோடும் இழைந்து கிடக்கிறது
தப்பித்தோடும் ஒரு கரப்பானும்
பொறிக்குத் தப்பிய எலியும்
கும்மாளமிடும் கூகையும்
கும்மிருட்டில் பறக்கும் வௌவாலும்
நிறைந்த ஒரு பூரண இரவு.

ஓரிரவு.

சிணுங்குகிறது மாலை..
செங்கதிராய்ச் சிவக்கிறது
முத்தமிடும் சூரியனோடு வானம்.
இருள் முக்காட்டில் ஒளிந்து
பால்நிலவைச் சுமந்து வருகிறது மேகம்.
புரண்டு துயின்று எழும்பி
நீலவெள்ளை ஆடையில்
மஞ்சள்பூசிக் குளித்தெழும்புகிறது காலை.

சமன் குலைவு .

கண்ணாடி ஜன்னலின்

பந்தடித்த ஓட்டையில்

சீறிப் பாய்கிறது வெளிச்சம்.

சமன்குலைந்த மனதுள்

ஆறுதல் வார்க்கும்

சொற்றொடராய்.