மாடிப்படியேறித் திரும்புகிறது
வேப்பங்கிளைக் காற்று.
சாத்திய கதவுக்குள்
திறக்கமனமில்லாமல்
அமர்ந்திருக்கும் மனத்துள்
கசந்த வாசனையோடு
கலந்து கிடக்கிறது காற்று.
வேப்பங்கிளைக் காற்று.
சாத்திய கதவுக்குள்
திறக்கமனமில்லாமல்
அமர்ந்திருக்கும் மனத்துள்
கசந்த வாசனையோடு
கலந்து கிடக்கிறது காற்று.
பூட்டிய மனதுக்குள்ளேயே கசப்பான நினைவுகளையும் வைத்துக்கொண்டால் எப்படி?...
பதிலளிநீக்குகதவைத்திற காற்று வரட்டும்!!! எனும் வரிகள் சொன்னவர் தவறானாலும் மறக்கக்கூடாத வரிகள்தான்...
கவிதையும் உவமையும் அழகு....
நன்றி தனபாலன்
பதிலளிநீக்கும்ம் நன்று சாய் ரோஸ். :)