எங்கே போயின அவை.

எங்கே போயின அவை.

நீருக்காக ஏங்கும் வேர்கள்

வேருக்காய்த் தவிக்கும் நீர்.

அஸ்திவாரக் கல் பாறை

அமுக்கமாய்க் கிடக்கிறது.

குட்டை கரைமோதிக்

கரைமோதிக் கலக்கமாய்ப் புலம்பும்.

வேர்கள் நீருக்காய்

மண் துழாவும்.

கரம்நீட்டிக் கரம்நீட்டிச்

சுயமிழந்து யாசிக்கும்.

கல்லைத் தொட்டவுடன்

வேர்கள் நீருக்காய்

கல் தடவும் கல்தடவும்.

அலைமோதும் நீர்

உறிஞ்சும் கடமை மறந்து.

கல்லுக்குள் நீ உரிக்க

முயலும் வேர்.

அஸ்திவாரக் கல்பாறை

நமுட்டுத்தனமாய்ச் சிரிக்கும்.

விவகாரம் புரியாமல்

நீர் புரளும் மண்ணில்

கட்டிப்பிடித்து அழும்.

எங்கே போயின அவை

நீருக்காக ஏங்கும் வேர்கள்

வேருக்காகத் தவிக்கும் நீர்.

-- 85 ஆம் வருட டைரி.