புதன், 3 டிசம்பர், 2014

காக்கைமனம்.



கரைநீரே கரிக்கிறதே
ஆழ்கடலுள் எவ்வளவு
உப்படர்த்தியோ..

வயலோரச் சுமைதாங்கி
சுமைதாக்கி
சுமைதாங்கிச் சுமைதாங்கி

வேரிலிருந்தே பிரியும்
ரோஜாச்செடிக்கிளைகள்

தென்னைமட்டைகளாய்
உதிர்ந்துபோகும் நிகழ்வுகள்

எப்போதோ
கிடைக்கப்போகும்
சோற்றுக்காய்
திசைதோறும்
கரையும் காக்கைமனம்..

-- 84 ஆம் வருட டைரி.
நேரம்

4 கருத்துகள்:

  1. அ.பாண்டியன்4 டிசம்பர், 2014 அன்று 10:07 AM

    வணக்கம் சகோதரி
    அழகிய வரிகள் காக்கை மனதை தங்கள் வரிகள் மூலம் அறிந்தேன். அதற்காய் மிகவும் மகிழ்ந்தேன். தொடருங்கள். நன்றி..

    பதிலளிநீக்கு
  2. திண்டுக்கல் தனபாலன்4 டிசம்பர், 2014 அன்று 4:21 PM

    அருமை...

    பதிலளிநீக்கு
  3. Thenammai Lakshmanan4 டிசம்பர், 2014 அன்று 11:24 PM

    நன்றி அ. பாண்டியன்

    நன்றி திண்டுக்கல் தனபாலன் சகோ

    பதிலளிநீக்கு
  4. Thenammai Lakshmanan4 டிசம்பர், 2014 அன்று 11:29 PM

    வலைப்பதிவர் ஒற்றுமை ஓங்கட்டும்.!
    என்றும் நம்முள் வலிமை பெருகட்டும்.!

    பதிலளிநீக்கு

பதிலுக்கு நீங்களும் கிறுக்குங்க.. :)))