ம(றை)றந்து போனது.

ம(றை)றந்து போனது.

குளிருக்குத் துண்டுகட்டித்

தலைபோர்த்திச்

சாலையோரம் குந்தி

வெளிக்குப் போகும்

மைல்கற்கள்.

சிறியதாய்ப் பச்சையம்

சேர்ந்திருக்கும்போதே

பாகம்பிரித்து

வைக்கும் புற்கள்

காதைத் திருகி

கிசுகிசுக்கும் குளிர்

பஸ்விட்டுத் தோள் தாவி

தோள்விட்டுப் பஸ் தாவும்

குட்டி அரசியல்வாத

BAG குகள்

வெளிச்சம் கக்கிச்

சாலை விழுங்கிச்

சலித்துப் போகும் பஸ்கள்.

கம்பம் நட்டுக்

கயறு கட்டி

காலுதைத்து

ஊஞ்சலாடும்

வால் குருவிகள்

கரிகால் வளவனாய் நின்று

பசுந்தோகை விரித்தாடும்

மயில்களாய்க் கரும்புகள்.

இருட்டுச் சொத்தை

அவசரமாய் அபகரித்துப்

புதைத்துக் கொள்ளும்

வெட்டவெளி.

மறந்து போனது

மறைந்து போனது

என் முகம்.

-- 84 ஆம் வருட டைரி.